ภาพรวมสถานการณ์ปัจจุบัน แม่น้ำเจ้าพระยาในช่วงหลังนี้เผชิญแรงกดดันจากมลภาวะทั้งจากแหล่งเมืองและกิจกรรมทางการเกษตรมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด. ปริมาณน้ำที่ลดลงในบางช่วงฤดูกาลทำให้ความเข้มข้นของสารมลพิษสูงขึ้นและส่งผลให้สภาพน้ำเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว. ข้อมูลการตรวจวัดคุณภาพน้ำจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องชี้ให้เห็นการเพิ่มขึ้นของค่าความกระด้างและสารอินทรีย์บางชนิด รวมทั้งการตรวจพบแบคทีเรียปนเปื้อนในบางจุดรอยต่อชุมชนเมือง. การทิ้งของเสียจากอุตสาหกรรมขนาดเล็กและการระบายจากระบบบำบัดไม่เต็มที่ก็ยังคงเป็นปัญหาที่แก้ไม่หมด. ภาพรวมนี้ทำให้ชุมชนริมแม่น้ำและผู้ใช้น้ำต้องระมัดระวังมากขึ้นทั้งด้านสุขอนามัยและการจัดการทรัพยากรน้ำ. แหล่งกำเนิดมลพิษที่สำคัญ แหล่งกำเนิดมลพิษมีทั้งจากกิจกรรมมนุษย์โดยตรงและปัจจัยทางธรรมชาติที่ถูกกระทบโดยมนุษย์ เช่น การไหลของน้ำทิ้งจากชุมชนเมือง โรงงานอุตสาหกรรม และน้ำเสียจากการเกษตรที่มีสารเคมีตกค้าง. ในเขตเมืองใหญ่ การเผชิญกับการปล่อยน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดเพียงพอยังเป็นสาเหตุสำคัญของการเพิ่มขึ้นของสารอินทรีย์และแบคทีเรีย. พื้นที่เกษตรกรรมริมฝั่งนำสารปุ๋ยและยาฆ่าแมลงไหลลงสู่แม่น้ำในช่วงฝนตกหนักทำให้เกิดการบูดเน่าและปัญหาการขาดออกซิเจนใต้น้ำ. การขนถ่ายของเสียจากเรือและการทิ้งขยะพลาสติกยังเป็นอีกปัจจัยที่ส่งผลต่อทั้งคุณภาพน้ำและระบบนิเวศริมน้ำ. การวางผังเมืองและการบังคับใช้กฎระเบียบที่ไม่เข้มแข็งยังทำให้การจัดการแหล่งมลพิษเหล่านี้ยากขึ้น. ผลกระทบต่อชุมชนและระบบนิเวศ มลพิษส่งผลกระทบโดยตรงต่อสุขภาพของคนที่ใช้แม่น้ำในการอุปโภคบริโภคและทำมาหากิน เช่น ชาวประมงและเกษตรกรที่สูบน้ำเพื่อใช้ทำนา. การเพิ่มขึ้นของแบคทีเรียและสารอินทรีย์ทำให้อัตราการเจ็บป่วยทางเดินอาหารและผิวหนังในชุมชนริมฝั่งสูงขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กและผู้สูงอายุ. ระบบนิเวศน้ำจืดได้รับผลกระทบจากการขาดออกซิเจน ในน้ำ ทำให้ปลาและสิ่งมีชีวิตบางชนิดลดจำนวนลงหรือเกิดการตายเป็นจำนวนมากในบางเหตุการณ์. นอกจากนี้ คุณภาพน้ำที่ต่ำลงยังส่งผลต่อกิจกรรมการท่องเที่ยวริมน้ำและภาพลักษณ์ทางเศรษฐกิจของท้องถิ่น. เมื่อระบบนิเวศเสียสมดุล